Logo




Patiënt: Wie geen zin heeft in de feesten

Recept: Een overlevingspakket

Wat is dat toch altijd? Waarom moet er altijd toch zo gesleurd worden aan elkaar en zichzelf wanneer de dagen korter worden en de temperaturen lager? Onze voorvaders hebben daarom wat al dan niet verzonnen feesten aan elkaar geplakt zodat we nog eens onder elkaar komen voor wat okselwarmte en toegestane vetzakkerij.

Maar of het nu komt door de centrale verwarming of door al die verschalende familieverhoudingen; de boekendokter kent meer mensen die verzuchten dan juichen bij al dat geëlektrificeerd jolijt. Cadeaus uitkiezen voor familieleden die toch alleen nog maar wc-papier en sigaretten nodig hebben, opzitten bij slaapverwekkende gesprekken, toegeven dat je weer een jaar niet hebt leren koken, de instructies van de traiteur niet begrijpen, toch maar weer beginnen over die keer in de Ardennen toen jij de rekening niet betaald hebt… En aardig doen, de hele godvergeten tijd aardig doen.

Eerlijk gezegd, de boekendokter houdt ervan. Het kan hem iedere jaar niet Wham-erig en cava-van-de-Delhaize genoeg zijn. Maar goed, hij heeft niet doorgestudeerd om alleen zichzelf te genezen. Daarom bij uitzondering, een gecombineerde aanpak voor de zware gevallen.


– Geen zin in het kerstdiner: De correcties van Jonathan Franzen

Altijd goed om mensen rond de tafel te krijgen. Een roman ter dikte van een telefoonboek over hoe je familie aan een tafel kunt krijgen voor een kerstdiner. Lees hoe de moeder probeert nog één keer hun drie moeilijke karakters van kinderen samen te laten komen voor de dementie van pa hem voorgoed meeneemt. Voor zover de boekendokter de vakliteratuur heeft bijgehouden, kent hij geen andere roman die zo recht doet aan dat kluwen van gevoelens dat een familie kan oproepen.

– Ik heb niets met tradities: Rituelen van Cees Nooteboom.

Hoofdpersonage Inni Wintrop heeft niet zoveel op met de wereld. Wat hij ervan snapt, boeit hem maar matig. Hij kijkt om zich heen en probeert erachter te komen wat het nu is dat anderen wel lijkt gaande te houden. Maar zowel bij de katholieken, de eenzaten als de zenboeddhisten ziet hij de mankementen van hun machinerie. Nooteboom geeft geen eenduidig antwoord of rituelen de mens nu wel of niet gedienstig zijn. Maar Wintrops levensgang leest wel als een impliciet pleidooi om zich niet af te sluiten van de wereld om zich heen.

– Weer een jaar naar de kloten: One Day van David Nicholls. (Een medicijn dat ook toepassingen kent in politieke kringen.)

En je had het je nog zo voorgenomen. Dit jaar zou het wel lukken. Die baan, dat lief, die klant, dat project, eindelijk meer tijd voor jezelf, die kilo’s eraf, dat kind erbij. Maar iemand heeft stiekem al die blaadjes van de kalender getrokken en nu is er geen drank nog sterk genoeg om je geheugen uit te wissen.

De boekendokter raadt u de volgende mantra aan: ‘Fuck deadlines, ik werk niet in de bouw’. Een roman die een fijn douceurtje kan zijn voor wie het leven ervaart als vanaf het perron van een al vertrokken trein.

One Day speelt zich af op woensdag 15 juli. Tussen 1988 en 2007 wordt telkens op die dag inzicht gegeven in de verhouding tussen een man en een vrouw. Op de avond van hun afstuderen belanden ze wat halfhartig in bed. En zo’n twintig jaar lang stoten ze elkaar af alleen maar om weer aangetrokken te worden. Ondertussen flansen ze liefde en leven in elkaar. Nee, de tijd kun je niet terugdraaien. Maar de meeste mislukkingen kunnen altijd nog grootser ingezet worden.

– Ik ben alleen: The Great Gatsby van F. Scott Fitzgerald.

Ja, alleen zijn zuigt. Vooral in deze tijd van het jaar. Alleen zijn op een feest is al niet je dat. Om over de eenzame rit terug nog maar te zwijgen. En over een paar dagen is het weer feest.

Wat u dan nodig heeft, is schoonheid. En in de westerse wereld is die zelden zo intens gecomprimeerd in romanvorm terug te vinden als in deze novelle van meester Fitzgerald. We gaan hier geen citaten als staaltjes lopen vermorsen; u kunt ze hier allemaal vinden.

Als het verhaal dan ook nog eens handelt over een door liefdesverdriet geplaagde miljonair die grote maar zielloze feesten organiseert, dan moet het u bij wel goed vallen. Tevens een stevige les over niet al te veel in het amoureuze verleden blijven hangen.

Recept: Een overlevingspakket

Recept: Een overlevingspakket

1 Antwoord op “Patiënt: Wie geen zin heeft in de feesten”

  1. Agnes Boes Zegt:

    ‘Twenty years, two people, one day’ is een prachtig boek. Ik heb het deze zomer gelezen en ik was er van ondersteboven. Origineel, doorleefd, getuigend van een groot psychologisch inzicht, kortom een juweeltje. Ik denk niet dat dit boek iemand onberoerd kan laten. Ik zie dat boek graag in jouw lijstje staan.