Logo




Patiënt: De hoofden van PS, cdH, Ecolo, N-VA, sp.a, CD&V en Groen!

10 / 08 / 2010

Recept:  ‘De correcties’ van Jonathan Franzen

Het genezen zit de boekendokter in het bloed. Zijn grootvader was dorpsarts.  Hij  had drie medicijnen. Aspirine, antibiotica en een volkswijsheid. Die laatste luidde: ‘Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn.’ Sukkelde een patiënt met hygiëne, gezondheid of levenslust, dan was de eenzaamheid daar vaak debet aan. Zeker, voor virale infecties heb je meestal ook een soortgenoot als schuldige aan te wijzen. Maar dat weegt niet op tegen de voordelen van lichaamswarmte, verwachtingen en de noodzaak proper voor de dag te komen.

En wat is de Belgische politiek anders dan een geconcentreerde vorm van leven? Dus ook in dit speelveld moet er samengeleefd. Goed, met zeven mogelijke coalitiepartners wordt het er niet makkelijker op. Dus daar kan wel wat literair medicijn bij to smooth the edges. Al die dossiers mogen nu echt wel even wachten – wat weet u nog niet na drie jaar communautair stuivertje wisselen? Neem liever ‘De correcties’ van de Amerikaan Jonathan Franzen (1959), een roman ter dikte van een telefoonboek over hoe je familie aan één tafel kunt krijgen voor een kerstdiner. lees meer …

Patiënt: Bart De Wever & Elio Di Rupo

09 / 07 / 2010

Recept: ‘One Day’ van David Nicholls

Liefde en politiek worden wel vaker samen door de metafoormolen gegooid maar op wat lijkt al dat knipogen en wegkijken tussen N-VA en PS? Precies, het zoeken naar minne natuurlijk.

Had deze informatieronde niet zo’n spierpijnverwekkend communautair voorspel achter de rug, dan was het vermakelijk hoe Bart De Wever & Elio Di Rupo tegelijk hard to get spelen. Maar pas op, liefde overwint misschien alles, fair play kent ze niet. De twee partijleiders moeten opletten dat als ze deze formatie volgens de regels van het spel spelen, ze elkaar misschien mislopen. En dan zijn er traantjes. Of rellen.

De heren doen er daarom goed aan om de dossiers even aan de kant schuiven en de paperback ‘One Day’ van de Britse schrijver David Nicholls open te plooien. Er komt ook een verfilming aan maar daar kunnen we nu niet op wachten.

‘One Day’ speelt zich af op woensdag 15 juli. Tussen 1988 en 2007 wordt telkens op die dag inzicht gegeven in de verhouding tussen Emma en Dexter. Op de avond van hun afstuderen belanden ze wat halfhartig in bed. En zo’n twintig jaar lang stoten ze elkaar af alleen maar om weer aangetrokken te worden. Emma heeft moeite om een weg te vinden in het leven. Dexter wordt gekatapulteerd richting roem met alle drugs en vrouwen van dien. Dexter komt keihard op zijn gezicht terecht. Emma schrijft een bestseller. En ondertussen flansen ze liefde en leven in elkaar. Tot opeens… Ja, dat moet u zelf maar lezen. En als alles uiteindelijk vast komt te liggen, dan opeens… Precies.

Wie bang is dat het hier om een al te luchtig letterhapje gaat, vreest verkeerd. ‘One Day’ schuwt het banale en de grap niet maar ook niet het zwarte, het pijnlijke en het vertederende. Het is Hornby maar dan zonder het al te jongensachtige, Bridget Jones maar dan zonder de karikatuur. Dickens zelf, maar dan zonder de postkoets en stervende weesjes.

Meneer De Wever, Monsieur Di Rupo, niet te koppig zijn, een beetje durf, een beetje doorduwen, een beetje trots inslikken. Als het voorbestemd is, zullen jullie elkaar wel vinden. Maar een beetje stroomlijning is wel wenselijk. Hier wat trailers om u lekker te maken.

En nu de boekendokter toch de gelegenheid heeft om het over voorbestemming te hebben – Jij, ja, jij, ik weet dat je dit leest. Waarom moeilijk doen? Wat gebeurd is, is gebeurd. Bel me. Het kan nog. Alsjeblieft. Bel me. Voor je het weet, zijn we twintig jaar verder zonder elkaar. Bel me.