Logo




Patiënt: De politieke verliezers

20 / 10 / 2012

Recept: Er gebeurde o.a. niets van Joubert Pignon

Als arts leer je de diagnose inpakken, maar de boekendokter heeft daar nu even geen boodschap aan. Voor de draad ermee: het leven valt dikwijls tegen. We mogen niet klagen, en daarom doen we het ook niet als we daar alle reden toe hebben. Bijvoorbeeld omdat we verloren hebben. We hebben ons best gedaan, we hebben er veel voor opgegeven. Maar het heeft niet mogen zijn. We zijn – in het beste geval – tweede geworden. Maar meestal staan we nog veel, veel lager.
Ze hadden toch tegen ons gezegd dat het ons zou lukken als we maar hard genoeg onze best deden? We konden toch alles worden waar we maar van droomden?
Dat zeiden ze, inderdaad. Nu hoor je ze niet meer. Of het moet wat gefluister achter uw rug zijn. Meestal weten ze niet eens dat u bestaat. Want: U hebt verloren.
Wat nu? Verder doen, zeker? Maar hoe kijk je jezelf in de spiegel als je zelfbeeld aan diggelen ligt? Met stukjes en beetjes, is het antwoord.

Iemand die het u voordoet, is aan het woord in Er gebeurde o.a. niets door Joubert Pignon (1978), een Nederlandse dierenwinkelmedewerker die tijdens de klantenloze momentjes aan het schrijven sloeg. In die zaak moet het er nogal druk zijn want hij beoefent het genre van het ultra korte verhaal. Verhalen met titels als ‘Shoarmacroissants’, ‘Hamster’ en ‘Smeerlap’ beslaan nauwelijks een pagina. Plotontwikkeling is er nauwelijks, meedogenloos absurdisme des te meer. Pignon zet in deze korte tranches de vie zichzelf neer als iemand die wil begrijpen en begrepen worden. Verlangens die nooit vervuld zullen worden en daarmee drinkt hij, staart hij, peinst hij en wacht de Enige Zekerheid af.
Ik hoor u al denken: ‘Boekendokter, is dat niet al te zware kost? Ik ben al zo triest van mezelf.’ Wees gerust, deze droefenis is dadaïstisch van aard en dus – enigszins – draagbaar. Een man die zichzelf opeet, een hysterische kleuter die lijkt op een bekende acteur, elkaar een clownsneus slaan; van die vrolijkheid die je wel kunt gebruiken als je net van het lot verloren hebt.
Lees dit. Na afloop mag u gerust een potje gaan huilen. U weet dat u toch niet langer alleen bent.

Patiënt: Al wie moe is van de politiek

16 / 06 / 2010

Recept: Being There van Jerzy Kosinski

Van worsten en wetten is het beter dat je zo min mogelijk weet over hoe ze tot stand komen. Dat zei een politicus natuurlijk. In een poging zijn vak nog enige eerbaarheid te geven. Slagers hebben meestal nog schone handen voor ze aan het werk gaan. Een luxe die veel bestuurslui zich al een paar vlieguren niet meer kunnen veroorloven.

In een democratie trekken bewindsvoerders zich dan ook graag terug terwijl ze oude organen aan het uitspoelen zijn om er vermalen verleden in te persen. Omdat overheersing pas echt leuk wordt als de overheerste in de waan is dat hij vrijwillig de macht heeft afgestaan, bestaan er verkiezingen. lees meer …